Κορυφαίος Έλληνας ποιητής. Γεννήθηκε στη Μονεμβασιά το 1909 και πέθανε στην Αθήνα το 1990. Πάνω από εκατό ποιητικές συλλογές και συνθέσεις, εννέα πεζογραφήματα (μυθιστορήματα τα ονομάζει), τέσσερα θεατρικά, όπως και μελέτες για ομοτέχνους συγκροτούν το κύριο σώμα του έργου του. Πολυάριθμες μεταφράσεις, χρονογραφήματα και άλλα δημοσιεύματα συμπληρώνουν την εικόνα του δημιουργού.

Το 1968 προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ από 75 Γάλλους ακαδημαϊκούς, συγγραφείς και νομπελίστες, το 1975 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το 1977 τιμήθηκε με το βραβείο Λένιν για την ειρήνη. Άλλα έργα του είναι: "Εαρινή Συμφωνία" (1958), "Δοκιμασία" (1943), "Ο σύντροφός μας" (1945), "Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο" (1955), "Ανυπόταχτη πολιτεία" (1958), "Η αρχιτεκτονική των δένδρων" (1958), "Οι γερόντισσες και η θάλασσα" (1959), "Το παράθυρο" (1960), "Ορέστης" (1966), "Ρωμιοσύνη" (1966), "Η Ελένη" (1972), "18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας" (1973), "Η κυρά των αμπελιών" (1975), "Το υστερόγραφο της δόξας" (1975). Μερικά από τα ποιήματά του μελοποιήθηκαν.