-Μάνα, μανούλα μου γλυκιά που είσαι γιομάτη μυρουδιά,

μη φεύγεις μην αναχωράς το σπίτι μας μην παρατάς.

Κι άμα στον Άδη κατεβείς μετανιωμένη θα βρεθείς,

τι κλείνει η πόρτα του Κατή με σιδερένια κλειδαριά

που μήτε ανοίγει μήτε σπα.

-Αν ε, μανούλα μου χρυσή, καλή παράδεισο να βρεις

να μας αφήσεις την ευκή σ' αγγόνια σου και σε παιδιά.